சப்தமங்கைத் தலங்கள்

சப்த மங்கையர் தோற்றம்; சாமுண்டியாகிய காளியானவள், சண்ட,முண்ட, ரக்தபீஜ அரக்கர்களை வதம் செய்வதற்கு எல்லாத் தேவர்களும் உறுதுணையாக இருந்தனர். ஒவ்வொருவரிடத்திலிருந்தும் ஒரு சக்தி உற்பவித்தாள்.:பிரமனிடம் தோன்றியவள் நான்கு முகம் கொண்ட பிராஹ்மி என்பவள். கைகளில் அக்ஷ மாலையும் கமண்டலமும் தாங்கியவளாக ஹம்ச வாகனத்தில் அமர்ந்தவளாகத் தோன்றினாள். மகேச்வரனிடத்தில் தோன்றியவள் மாகேச்வரி. திரிசூலத்தை  ஏந்தியும்,சந்திரனைத் தரித்துக் கொண்டும் தோன்றியவள் இவள். குமரக் கடவுளின் சக்தியாக வேலை ஏந்திய கௌமாரி வெளிப்பட்டாள். விஷ்ணுவிடம் தோன்றிய சக்தியான வைஷ்ணவி, சங்கு -சக்கரம்- கதை ஏந்தியவள். வராகமூர்த்தியிடம் வாராஹி தோன்றினாள். இந்திரனது சக்தியாக வஜ்ஜிரப்படையுடனும் ஆயிரம் கண்களுடனும் இந்த்ராணி வெளிவந்தாள். எல்லா சக்திகளும் இணைந்ததுபோல் சாமுண்டி வெளிப்பட்டருளினாள். இவ்வாறு சப்த கன்னியரும் காளி தேவிக்குத் துணையாக இருந்து போர் புரியச்சென்றனர். அதற்கு முன்பாக ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வோர் தலத்தில் சிவபூஜை செய்து சிவனருள் பெற்றனர்.

சப்தமங்கைத் தலங்கள்: சப்த மங்கையரும் காளி தேவிக்குத் துணையாகப் போருக்குச் செல்வதன்முன் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொருவிதமான சிவ தரிசனம் பெற்றனர். அவ்வாறு தரிசனம் பெற்ற தலங்கள் எழும் “சப்த மங்கைத் தலங்கள்” எனப்படுகின்றன. கும்பகோணத்திலிருந்து தஞ்சாவூர் செல்லும் வழியில் உள்ள ஐயம்பேட்டையைச் சுற்றி இத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன.பார்வதி தேவியும் சப்த கன்னியர் பெற்ற தரிசனத்தைக் காண விழைந்தாள். அத்தரிசனங்களாவன: நெற்றிக் கண் தரிசனம், கங்காதேவி தரிசனம், திரிசூல தரிசனம், பாத தரிசனம், உடுக்கை தரிசனம், மூன்றாம் பிறை தரிசனம், நாக தரிசனம் என்ற ஏழும் ஆகும். சக்கரமங்கை ( சக்கரப்பள்ளி ), அரிமங்கை(ஹரிமங்கை), சூலமங்கை(சூலமங்கலம்), நந்திமங்கை(நல்லிச்சேரி), பசுபதிமங்கை(பசுபதி கோவில்), தாழமங்கை மற்றும்  , திருப்புள்ளமங்கை ஆகிய இந்த ஏழு தலங்களையும், வட திசையிலிருந்து வந்த நாத சன்மா - அனவித்தை என்ற  தம்பதிகள் வழிபட்டுப் பேறு பெற்றனர்.

                         சக்கரப்பள்ளி

சப்த மாதர்களில் ஒருவளான பிராஹ்மி பூஜித்த இத்தலம் அய்யம்பேட்டைக்கு அருகில் உள்ளது. சக்கரவாகப்பறவை தவமிருந்து இறைவனைப் பூஜித்தபடியால், சுவாமிக்கு சக்ரவாகீச்வரர் என்றும் தலத்திற்கு சக்கரப்பள்ளி என்றும் பெயர்கள் வந்தன. கோவில் சுவற்றில் ஈசனை சக்கரவாகப்பறவை பூஜிக்கும் காட்சி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. சிவபெருமானின் திருமுடியைத்தேடி பிரமன் சக்கரவாகப் பறவையாக வடிவெடுத்துப் பறந்து சென்றும் காணமுடியவில்லை.தன் பிழைக்கு வருந்தி பிரமன் பூசித்துப் பழி நீங்கியதாக வரலாறு.

காசியிலிருந்து யாத்திரையாக வந்த நாதசன்மா – அனவித்தை தம்பதியர்க்கு வேதநாயகி என்ற பெயர் கொண்ட இத்தலத்து அம்பிகை, சிறுமியாகக் காட்சி அளித்தாள் பெண்களின் ஏழு பருவங்களில் முதலாவது பேதைப் பருவம். இது  சிறுமி வடிவைக் குறிப்பது. பக்தர்களைக் காக்க விரைந்து வருபவளாகத் தனது வலது திருப்பாதத்தைச் சற்று முன் நோக்கி வைத்திருக்கிறாள் அம்பிகை.

 

திருஞான சம்பந்தரால் பாடப்பெற்ற இந்த ஆலயம் பழமையானது. வாயிலில் ராஜ கோபுரம் இல்லை. ப்ராகாரக் கோஷ்டத்தில் உள்ள தக்ஷிணாமூர்த்தியின் சிரத்தின் மீது ஐந்து தலை நாகம் குடை பிடிக்கிறது. அதற்கும் மேல் ஆலமரம்.உள்ளது.

பாடினார் அருமறை பனிமதி சடைமிசைச்

சூடினார் படுதலை துன் எருக்கு அதனொடும்

நாடினார் இடுபலி நண்ணியோர் காலனைச்

சாடினார் வளநகர் சக்கரப்பள்ளியே. – சம்பந்தர் தேவாரம்

சப்த ஸ்தானப் பல்லக்கு விழா: பங்குனி மாதம் சித்திரை நக்ஷத்திரமன்று சக்கரப் பள்ளி கோவிலில் இருந்து புஷ்பப் பல்லக்கில் சக்கரவாகீச்வரரும் வேத நாயகியும் எழுந்தருள வெட்டிவேர் பல்லக்கில் நாதசன்மா – அனவித்தை தம்பதிகளும் தொடருகின்றனர். இப்பல்லக்குகள், புறப்பட்டு சப்த மங்கைகளில் உள்ள மற்ற ஆறு தலங்களுக்கும் சென்று திரும்புகின்றன.

                        அரிமங்கை

                                                                                                                  நன்றி: shaivam.org

அய்யம்பேட்டை ரயிலடிக்கு மேற்கில் சுமார் ஒரு கி.மீ. தொலைவில் உள்ள இத்தலம் ஒரு காலத்தில் நெல்லி வனமாக இருந்தது. அங்கிருந்த அரிநெல்லி மரக் கனியை மட்டும் உண்டு, இங்குள்ள சத்திய கங்கை தீர்த்தத்தில் நீராடி, திருமாலை ஒருகாலத்திலும் பிரியாதிருக்கும் வரம் வேண்டிசிவபிரானைப் பூஜித்து வந்தாள் மகாலக்ஷ்மி.. சப்த மங்கையரில் ஒருவளான மாகேச்வரி வழிபட்ட இத்தலத்தை  பார்வதி தேவி வழிபட்டவுடன், அம்பிகைக்குத் தனது சிரத்தின் உச்சியில் கங்கை பொங்க அற்புத தரிசனம் காட்டினார் பெருமான். அதுவே தற்போது சத்திய கங்கை தீர்த்தமாகத் திகழ்கிறது. விஷ்ணுவும் இந்த முர்த்தியை வழிபட்டதால் சுயம்பு மூர்த்தியான சுவாமிக்கு, ஹரிமுக்தீச்வரர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. தேவி ஞானாம்பிகை எனப்படுகிறாள். தனிச் சன்னதியில் ஸ்ரீதேவி- பூதேவி சமேதராய் உதீட்சராஜப் பெருமாள் காட்சி தருகிறார். காசி தம்பதியர்க்கு ஞானாம்பிகை, பெதும்பை(பள்ளி)ப் பருவத்தவளாகக் காட்சி அளித்தாள்.

கோயிலின் தல விருக்ஷம் நெல்லி மரம்.  சற்று மேடான இடத்தில் அமைந்துள்ள சிறிய ஆலயம் இது. .

                                     

                        சூலமங்கை

கும்பகோணம்- தஞ்சாவூர் இருப்புப்பாதையில் உள்ள பசுபதிகோயில் ரயிலடிக்கு அண்மையிலும், ஐயம்பேட்டையிலிருந்து சுமார் ஒரு கி.மீ. தொலைவிலும் இத் திருக்கோயில் அமைந்துள்ளது. ராஜ கோபுரத்துடன் கூடிய பெரிய ஆலயம் இது. அகன்ற ப்ராகாரத்தையும் உள் மண்டபத்தையும் கொண்டது. திருவிழாக்களில் முக்கிய அங்கம் வகிக்கும் அஸ்திர தேவர் இங்கு சிலாரூபத்தில் சுமார் 4 ½ அடி உயரத்தோடு நுழைவாயில் அருகில் காட்சி அளிக்கிறார். பின்னால் சூலம் பொலியக் கைகூப்பியவராகக் காட்சியளிக்கிறார் அஸ்திர தேவர். கஜாசுரனை சிவபெருமான் வென்று,அவனது (யானைத்) தோலைப் போர்த்ததால் அவருக்குக் கிருத்திவாசர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. இங்கு இறைவன்  கிருத்திவாகேஸ்வரர் எனப்படுகிறார். இவரிடம் சூலதேவர் வரம் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது.

சப்தமாதர்களில் கௌமாரி வழிபட்ட தலம் இது. அன்னை பராசக்தியும் இங்கு வந்து இறைவனை நோக்கித் தவம் செய்தபோது, தனது கரத்தில் சூலம் ஏந்தியவராக சுவாமி அவளுக்குக் காட்சி அளித்தார். வட நாட்டிலிருந்து வந்த நாதசன்மா – அனவித்தை தம்பதிகளுக்கு அம்பிகை மங்கைப்பருவத்தினளாகத் தரிசனம் தந்தாள். தேவாரத் திருப்பதிகம் இத்தலத்திற்குக் கிடைக்காவிடினும், அப்பர் பெருமான் வாக்கில் இத்தலப்பெயர் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளதால்,இதனைத் தேவார வைப்புத்தலம் என்பர்

.  

நறையூரில் சித்தீச்சரம் நள்ளாறு நாரையூர் நாகேச்சரம் நல்லூர் நல்ல

துறையூர் சோற்றுத்துறை சூலமங்கை தோணிபுரம் துருத்தி சோமேச்சரம்

உறையூர் கடல் ஒற்றியூர் ஊற்றத்தூர் ஓமாம்புலியூர் ஓர் ஏடகத்தும்

கறையூர் கருப்பறியல் கன்றாப்பூரும் கயிலாய நாதனையே காணலாமே.

                                           --திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

   

இங்கு கோஷ்டத்திலுள்ள தக்ஷிணாமூர்த்தி ஆலமரம் இல்லாமல் ஜடாமுடியுடன் தரிசனம் தருகிறார். சுவாமி சுயம்பு மூர்த்தி. கவசம் சார்த்தப்படுகிறது. மூன்றாம் குலோத்துங்க சோழன் காலக் கல்வெட்டுக்கள் உள்ளன.

தை அமாவாசையன்று வரும் சூலவிரதம் இங்கு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த விரதத்தை அனுஷ்டித்து, மகாவிஷ்ணுவானவர் , காலநேமி என்ற அசுரனை வென்றார். பிரமன் தனது கடுமையான வயிற்றுவலி நீங்கப்பெற்றான்.சூல விரதம் மேற்கொள்வதால், எதிரிகளின் தொல்லைகளும், நோய்களும், வறுமையும், தோஷங்களும் நீங்கப்பெறலாம்.

                             

                 நந்திமங்கை 
                 ( நல்லிச்சேரி )

நந்திகேச்வார் பரமேச்வரனைப் பூஜை செய்து, பெருமானது பாத தரிசனம் பெற்ற தலமாதலால் நந்தி மங்கை எனப்படுகிறது. சப்த கன்னிகைகளுள் வைஷ்ணவி தேவி இத்தலத்து ஈசனை வழிபட்டுப் பேறு பெற்றாள். அகிலாண்டேச்வரி என்ற பெயருடன் அம்பிகையும் இங்கு வந்து தவம் செய்து ஈச்வரனது பாத தரிசனம் பெற்றதாகத் தல புராணம் கூறுகிறது. காசியிலிருந்து வந்த தம்பதிகளுக்கு அம்பிகை கன்னிகை வடிவில் காட்சி கொடுத்தாள்.பாத தரிசனம் பெற்ற அம்பிகை தனது அம்சமாக அலங்காரவல்லி ஆனாள். காசியைப்போலவே அருகில் மயானமும் அதன் எதிரில் ஒரு சிவ சன்னதியும் உள்ளன. இந்த ஆலயத்தின் ஸ்தல விருக்ஷமாக நாவல் மரம் அமைந்துள்ளது. கோவிலின் அருகில் தேவகாத தீர்த்தமும் சுவாமி சன்னதிக்கு அருகில் ஒரு கிணறும் உள்ளன. 

வயல்கள் சூழப்பெற்று இந்த ஆலயம் பொலிவுடன் விளங்குகிறது.சுவாமி சன்னதி மேற்கு நோக்கியது. சுவாமிக்கு ஜம்புகேச்வரர் என்ற நாமம் வழங்கப்படுகிறது. அம்பாள் தெற்கு நோக்கியவாறு நின்ற கோலத்தில் காட்சி தருகிறாள். வாயிலில் இரட்டை விநாயகர்கள் உள்ளனர். நந்திதேவர் சிவபெருமானை வழிபடுவதாகப் புடைப்புச் சிற்பம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.அழகிய வண்ண ஓவியங்கள் வௌவால் மண்டபத்தில் தீட்டப்பட்டுள்ளன. விஷ்ணு துர்க்கை சன்னதி விசேஷமானது. இத்  தலத்தில் சூரிய பூஜை நடைபெறுகிறது.

அய்யம்பேட்டையிலிருந்து சுமார் மூன்று கி.மீ. தொலைவில் இத்தலம் உள்ளது.

                  பசு (பதி) மங்கை

                ( பசுபதி கோவில்)

கோச்செங்கட்சோழ நாயனார் கட்டிய மாடக் கோயில்களுள் இதுவும் ஒன்றாகும். சப்த மாதர்களில் வாராகி வழிபட்டு ,ஈசனின் தமருகத்திலிருந்து (உடுக்கை) எழும் ஆதி நாதத்தைக் கேட்டு உய்ந்தாள். அதிலிருந்தே பிரபஞ்சங்கள் யாவும் உற்பத்தி ஆவதையும் அறிந்தாள். அதே தரிசனத்தை இங்கு வந்து வழிபட்ட அம்பிகையும் கண்டு,பேரானந்தப்பட்டாள். நாத சன்மா – அனவித்யா தம்பதிகள் இங்கு வந்து, பால்வள நாயகியையும் பசுபதி நாதரையும் வழிபட்டபோது, அம்பாள் அவர்களுக்கு அரிவை எனப்படும் தாய்ப் பருவத்தில் காட்சி தந்து அருளினாள்.

பிரதான வாயிலில் ராஜகோபுரம் கம்பீரமாகக் காட்சி அளிக்கிறது. வெளிச் சுவற்றில் பசு இறைவன் மீது பால் சொரிந்து வழிபடும் ஐதீகப் புடைப்புச் சிற்பம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. உச்சிஷ்ட கணபதி, பசுபதீச்வரர், பால்வள நாயகி ஆகிய மூவரது சந்நிதிகளும் கிழக்கு நோக்கி அமைந்துள்ளன. காமதேனுவும்,அகத்தியரும் சுவாமியை வழிபட்டுப் பூஜித்துள்ளனர்.

தஞ்சை – கும்பகோணம் பேருந்து வழியிலுள்ள பாபநாசத்தை ஒட்டி இத்தலம் அமைந்துள்ளது.

                              

                   தாழமங்கை   

சப்த மாதர்களில் இந்திராணி வழிபட்ட தலம் தாழமங்கை. தஞ்சாவூர் – கும்பகோணம் நெடுஞ்சாலையில் பசுபதி கோயிலுக்கு அண்மையில் சாலை ஓரமாகவே ஆலயம் அமைந்துள்ளது. இத்தலத்திற்கு வந்த இந்திராணி, சந்திரமௌலீச்வரனான இறைவனை நோக்கித் தவம் செய்து, அவனருள் பெற்றுக் காளிதேவிக்குத் துணையாக அசுரர்களிடம் போரிடச் சென்றாள் என்பது வரலாறு. மங்களத்தைத் தரவல்ல மஞ்சள்,குங்குமம்,சந்தனம் ஆகியவற்றின் உற்பத்திக்கு ஆதி வித்தாக இருந்து ஸ்ருஷ்டிக் காலத்தில் அம்பிகை விளங்கிய அற்புதத் தலம் இது. ராஜராஜேச்வரி என பெயருடன் அம்பாள் இங்கு அருள் புரிகிறாள்.

தக்ஷனின் 27 பெண்களை மணந்துகொண்ட சந்திரன், அவர்களுள் ரோகிணியிடமே மிக்க அன்புடன் இருப்பதைக் கண்ட தக்ஷன் கோபமடைந்து, சந்திரனது அழகிற்குக் காரணமான அவனது கலை தேய்ந்து மறையட்டும் என்று சாபமிட்டான். தனது கலைகள் ஒவ்வொன்றாகத் தேய்வதைக்கண்டு வருந்திய சந்திரன்,தாழமங்கையை அடைந்து இறைவனை வழிபட்டான். அவனுக்கு இரங்கிய பெருமான், அவனது மூன்றாம் பிறையைத் தனது சிரத்தில் ஏற்று அருளினான்..இதனால் பெருமானுக்கு சந்திரமௌலீச்வரன்,சந்திர சூடன், இந்து சேகரன் ,சந்திரசேகரன் ஆகிய பெயர்கள் ஏற்பட்டன.

இத்தலத்தில் தாழைச் செடிகள் நிறைந்த புதர்களருகில் சந்திரனது பத்தினி கடும் தவம் செய்து இறைவனின் பிறைசூடிய கோலத்தைத் தரிசித்தாள். அம்பிகையான ராஜராஜேச்வரியும் இப்பிறை தரிசனம் வேண்டி இறைவனை நோக்கித் தவம்  செய்தாள். அவள் விரும்பியபடியே, சுவாமியும் சந்திரமௌலீச்வரனாகக் காட்சி அளித்து அருளினார். சிவானந்தம் மேலிட்டவளாகப் பேரழகுடன் அன்னையும் அண்ணலுடன் அங்கேயே தங்கி அடியார்கள் வேண்டிய வரமளித்து வருகிறாள்.

சதய நட்சத்திரத்தில் பிறந்த ராஜராஜ சோழன் மாதந்தோறும் சதய நட்சத்திரம் வரும் நாளன்று இங்கு தரிசனம் செய்து, சுவாமிக்கும் அம்பாளுக்கும் சந்தனம், குங்குமம் போன்ற  வாசனாதி திரவியங்கள் சார்த்தி வழிபட்டதாகக் கூறுவர்.

காசி நகரிலிருந்து வந்த தம்பதிகளான நாத சன்மா – அனவித்தை இருவரும் இத்தலத்தை அடைந்து  வழிபட்டபோது அம்பாள் அவர்களுக்குத் தெரிவை வடிவில் பேரன்னையாகத் தரிசனம் தந்தாள்.

               திருப்புள்ளமங்கை

திருஞானசம்பந்தரின் தேவாரத் திருப்பதிகம் பெற்ற இத்தலம், தஞ்சை – குடந்தை பாதையில் உள்ள பசுபதி கோவிலிலிருந்து ஒரு கி. மீ. தூரத்தில் இருக்கிறது.    சப்த மாதர்களில் சாமுண்டி வழிபட்ட ஆலயம். அஷ்ட நாகங்களோடு வந்து சாமுண்டி தேவி சிவபூஜை செய்தபடியால் இங்கு வந்து வழிபடுவோர் நாக தோஷங்கள் நீங்கப்பெறுவதாகக் கூறப்படுகிறது. நாகாபரண தரிசனம் தனக்கும் கிடைக்கவேண்டும் என்று ஜகதம்பிகையும் தவம் செய்யவே, இறைவனும் அவ்வாறே காட்சி அளித்ததாக வரலாறு

.

தேவர்கள் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது எழுந்த விஷத்தை அருந்திய இடம் இதுவே என்றும் அதனால் தலத்திற்கு ஆலந்துறை என்ற பெயர் வந்தது என்றும் தலபுராணம் குறிப்பிடுகிறது.தேவாரத்திலும் இப்பெயர் எடுத்தாளப்படுகிறது.

மன்னானவன் உலகிற்கொரு மழை ஆனவன்; பிழையில்

பொன்னானவன் முதலானவன் பொழில்சூழ் புளமங்கை

என்னானவன் இசை ஆனவன் இளஞாயிறின் சோதி

அன்னானவன் உறையும் இடம் ஆலந்துறை அதுவே.

   n  திருஞான சம்பந்தர் தேவாரம் 

  

பிரம தேவன் இத்தலத்து ஈசனைத் தவம் செய்து அருள் பெற்றதால், சுவாமிக்குப் பிரமபுரீச்வரர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. அல்லியங்கோதை என்ற பெயரால் தேவி அழைக்கப்படுகிறாள். சப்தமங்கைதலங்களை வழிபடவந்த நாதசன்மா-அனவித்தை தம்பதிகளுக்குத் தேவியானவள் பேரிளம் பெண் வடிவில் காக்ஷி அளித்தாள்

.

முதல் பராந்தக சோழனது கற்றளி இது. சோழர் காலச் சிற்பக் கலைக்கு எடுத்துக் காட்டாக அமைந்துள்ளது. மூலவரின் கருங்கல் விமானத்தைச் சுற்றிலும் அமைந்துள்ள சிற்பங்கள் நம்மைப் பரவசப்படுத்துபவை.சின்னஞ்சிறிய வடிவில் உள்ள ராமாயண சிற்பங்களும், நாட்டியச் சிற்பங்களும் சிற்பிகளின் கைத்திறனைப் பறைசாற்றுவதாக உள்ளது. சுமார் 65 சிற்றுருவச் சிலைகளைக் கொண்ட அடித்தளத்தில்,கஜசம்ஹார மூர்த்தி, காலாரி, அந்தகாசுர சம்ஹார மூர்த்தி, தாண்டவ மூர்த்தி, வராகர் ஆகிய சிற்பங்கள் கலை நுணுக்கம் மிக்கவை.

தேவகோஷ்டங்கள் மிகவும் நேர்த்தியானவை. விநாயகர், பிரமன், லிங்கோத்பவர், மகாவிஷ்ணு சிற்பங்கள் மிகச் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இக்கோயிலின் அஷ்டபுஜ  துர்க்கை அழகும் அருளும் மிக்கவள். கண்ணை விட்டு நீங்காத அற்புதக் கோலம். ஒருபுறம் அவளது வாகனமான சிங்கமும்,மறுபுறம் மானும் இருப்பதைக் காணலாம். அர்த்த மண்டபத்தின் மேல் உள்ள பூத கணங்களும் விமானத்திலுள்ள சுப்பிரமணியர், ரிஷபாரூடர், அர்த்தநாரீஸ்வரர் ஆகிய மூர்த்திகளின் சிற்பங்களும் இணையற்றவை.

கல்வெட்டுக்களில் இறைவன் ஆலந்துறை மகாதேவர் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். முதலாம் ராஜராஜன் காலத்திய கல்வெட்டால், புள்ளமங்கை ஊர்ச்சபையினர் முரசு அறைவித்து ஒன்றுகூடி, இருக்கு வேதத்திலும்,சாம வேதத்திலும் வல்ல அந்தணர் சிலருக்கு மானியம் விட்ட செய்தியை அறிகிறோம். பல கல்வெட்டுக்கள்  ஆலயத்திற்கு வழங்கப்பட்ட கொடைகள் பற்றி அறிவிக்கின்றன.

சப்த மங்கைத் தலங்களுக்கும் யாத்திரை செய்து அருள் பெற்ற நாதசன்மா-அனவித்தை தம்பதியர் ,நிறைவாக மயிலாடுதுறையை அடைந்து, காவிரியில் நீராடி கௌரி மயூரநாதரை தரிசித்துப் பின்னர் சிவபதம் பெற்றனர்.அத்தலத்தைச் சுற்றியும் சப்தமங்கைகள் பூசித்த சிவத்தலங்கள் உள்ளன என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.      

பஞ்சாரண்யத் தலங்கள்

சோழ வளநாடு பொன்னி நதி பாய்வதால் வயல்களைத் தன்னகத்தே கொண்ட மருத நிலமாக மட்டும் அமையாமல் சிவபெருமான் நீங்காது உறையும் திருக்கோயில்கள் பலவற்றையும் கொண்டது. இதனிடையே பல பகுதிகள் முனிவர்கள் விரும்பித் தவம்  செய்துவந்த வனப்  பிரதேசங்களாக விளங்கின. தாருகாவனம்(வழுவூர்), பதரீ வனம்(கீழ்வேளூர்), தில்லை  வனம் (சிதம்பரம்) ,பாரிஜாதவனம்( திருக்களர்),சாயா வனம் (திருச்சாய்க்காடு) ஆகிய தலங்களைச் சில எடுத்துக்காட்டுகளாகக் கூறலாம். காடு என்று முடியும் தலங்களாகத் தலையாலங்காடு, தலைச்சங்காடு,திருவெண்காடு  போன்ற தலங்களையும் உடையது இப் பகுதி. ஆரண்யம் என்றாலும் காடு என்று பொருள் படும். குடந்தையைச் சார்ந்த பகுதியில் ஐந்து ஆரண்யங்களாகத்  திருக்கருகாவூர், அவளிவநல்லூர் , அரித்துவாரமங்கலம், ஆலங்குடி மற்றும் திருக்கொள்ளம்பூதூர் ஆகியவற்றைக் குறிப்பர். இந்த ஐந்து தலங்களையும் மேற்படி வரிசையில் ஒரே நாளில் தரிசிப்பதும் வழக்கம். அதாவது, உஷக் காலத்தில்(காலை  6 மணி அளவில்) திருக்கருகாவூரையும்,  கால சந்தி நேரத்தில்  8 மணி அளவில் அவளிவநல்லூரையும்,  உச்சிக்காலத்தில் ( சுமார் 12 மணிக்கு) அரித்துவாரமங்கலத்தையும்) , சாயரக்ஷை  நேரத்தில் (மாலை 6 மணிக்கு) ஆலங்குடியையும், அர்த்தஜாம நேரத்தில் (இரவு 8 மணி அளவில்) திருக்கொள்ளம்பூதூரையும் தரிசிப்பர்.

1. திருக்கருகாவூர் :

 மாதவி வனம் என்று குறிப்பிடப்படும் இத்தலம் முல்லைக்காடாக விளங்கியது. இங்கு கோயில் கொண்டுள்ள இறைவனும் முல்லைவன நாதர் (மாதவி வனேச்வரர்) என்று அழைக்கப்படுகிறார். சுயம்பு மூர்த்தியாகிய இப்பெருமானைத் திருஞான சம்பந்தரும் ,திருநாவுக்கரசரும் தேவாரப்பதிகங்களால் போற்றியுள்ளனர்.இத்தலத்தைத் தரிசிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு மூன்று அடி நடந்தால் முதலாவது அடியால் பாவ வினைகள் முழுதும் அகலும் என்றும், இரண்டாவது அடியால், அமரர் உலகையும் பெறலாம் என்றும், மூன்றாவது அடியால் சிவசாயுஜ்ஜியம் பெறலாம் என்றும் தலபுராணம் குறிப்பிடுகிறது. இத்தலத்தை நினைத்தாலும், இதன் பெயரைச்சொன்னாலும் , அதனைக் கண்டாலும், அங்கு வசித்தாலும், இதன் வழியாகப் பிற ஊர்களுக்குச் சென்றாலும் பாவங்கள் நீங்கப்பெற்று, போகங்கள் யாவும் பெற்று, நிறைவாக இறைவன் கழலடியை அடைவர் என்கிறது தலபுராணம்.

 கும்பகோணத்திலிருந்து ஆவூர் வழியாகத் தஞ்சை செல்லும் பேருந்து வழியில் வெட்டாற்றின் தென்கரையில் இத்தலம் அமைந்துள்ளது.கிழக்கு நோக்கிய ஐந்து நிலை ராஜகோபுரத்தின் எதிரில் திருப்பாற்குளம் என்ற தீர்த்தம் உள்ளது. ராஜகோபுர வாயிலைக் கடந்து முதல் பிராகாரத்தை அடைந்தால் நந்தவனமும்,வசந்தமண்டபமும் இருக்கக் காணலாம். முதல் பிராகார வாயிலில் விநாயகப் பெருமானைத் தரிசித்துவிட்டுக்  கொடிமரம், நந்தி,பலிபீடம் ஆகியனவற்றையும் தரிசிக்கிறோம். அறுபத்துமூன்று நாயன்மார்களும் சந்தனாச்சார்யர்களும் சமயாச்சார்யர் நால்வரும் தரிசனம் தருகின்றனர். நிருதிமூலையில் கணபதியும், சுவாமி - அம்பாள் சன்னதிகளுக்கு  இடையில்   ஆறுமுகப்பெருமானது சன்னதி இருப்பது சோமாஸ்கந்த வடிவை நினைவு படுத்துகிறது. தேவகோஷ்டங்களில் மேற்கில் அர்தநாரீஸ்வரரும், தெற்கில் தட்சிணாமூர்த்தியும் சிறப்பு வாய்ந்த மூர்த்தங்கள். வடக்கு பிராகாரத்தில் ஸ்தல விருக்ஷமான முல்லை உள்ளது. சபா மண்டபம் குதிரை பூட்டிய ரத வடிவில் உள்ளது. இங்கு நித்துருவர்,கார்க்கியர், சங்குகர்ணன் ஆகியோர் பூஜித்த சிவலிங்கங்கள் உள்ளன.

   விநாயகரை வணங்கியவாறே சுவாமி சன்னதிக்குள் நுழைகிறோம். மகாமண்டபத்தில் நடராஜ சபையும், நவக்ரகங்களும் இருக்கக் காண்கிறோம். சோமாஸ்கந்த மண்டபத்தைத் தரிசித்துவிட்டு, மூலவரான முல்லைவனநாதப் பெருமானது சன்னதி வாயிலை அடைகிறோம். சுவாமி, ப்ருத்வியால்   ஆன உயரமான பாணம். பெருமான் முல்லைக் கொடி சுற்றியுள்ள வடிவோடு காட்சி அளிக்கிறார். அபிஷேகங்கள் ஆவுடையாருக்கே நடத்தப் படுகின்றன. எல்லா உலகங்களுக்கும் கண்ணாகவும் , கருவாகவும் இருக்கும் இந்தப்பெருமானைத் துதிக்கும் அப்பர் தேவாரத்தால் நாமும் பாடி வழிபடுகிறோம்:

 " குருகாம் வயிரமாம் கூறு நாளாம் கொள்ளும் கிழமையாம் கோளே தானாம்
   பருகா அமுதமாம் பாலின் நெய்யாம் பழத்தின் இரதமாம் பாட்டில் பண்ணாம்
   ஒருகால் உமையாள் ஓர் பாகனுமாம் உள் நின்ற நாவிற்கு உரையாடியாம்
   கருவாய் உலகிற்கு முன்னே தோன்றும் கண்ணாம் கருகாவூர் எந்தைதானே. "

அம்பாள் சன்னதிக்குச் செல்லும் வழியில் சத்திய கூபம் என்ற தீர்த்தமும் கௌதமேச்வரர் கோவிலும் உள்ளன. புத்திர பாக்கியம் தந்து, கருவைக் காப்பவளாகக் கர்ப  ரக்ஷாம்பிகை (கருக்  காத்த நாயகி) அருட் காட்சி அளிக்கிறாள். இச்சன்னதியில் பிள்ளைவரம் வேண்டுவோர் பலர் பிரார்த்தனைகள் செய்கின்றனர். நிருத்துருவமுனிவரின் பத்தினி வேதிகை, கர்பகாலத்தில் நேர்ந்த அயர்ச்சியால், அங்கு வந்த ஊர்த்துவபாத முனிவரை உபசரிக்க  இயலாமல் போகவே, கோபம் கொண்ட முனிவர், அவளது கர்ப்பம் சிதையுமாறு சபித்தார். அதனால் துயரமுற்ற தம்பதியர்,இறைவனையும் இறைவியையும் சரணடைந்து துதிக்கவே, வேதிகையின் கரு சிதையாமல் அம்பாள் காத்து ரக்ஷித்தபடியால் கர்ப்ப ரக்ஷாம்பிகை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

அகந்தையால் படைப்புத் தொழிலை இழந்த பிரமன் இங்கு வந்து,தன் பெயரால் தீர்த்தம் அமைத்து,இறைவனை வழிபட்டு மீண்டும் படைப்புத் தொழிலைக் கைவரப்பெற்றான். கேரள தேசத்தைச் சேர்ந்த சுவர்நாகரன் என்பவன் சாபத்தால் பைசாச வடிவம் கொண்டு பல பிறவிகள் துன்புற்ற பின்னர், கார்க்கிய முனிவரின் அறிவுரைப்படி இத்தலத்திற்கு வந்து,பிரம தீர்த்தத்தில் நீராடி,இறைவனை வழிபட்டதால் பழைய வடிவை மீண்டும் பெற்றான். கோஹத்தி தோஷம் நீங்க வேண்டி கௌதம முனிவர் இத்தல இறைவனை வழிபட்டு,நற்கதி பெற்றார். சாபத்தினால் புலி வடிவம் கொண்ட குஜத்வஜன் என்ற மன்னன் கார்த்திகை ஞாயிறுகளில் இறைவனை வழிபட்டுப் பழைய வடிவம் பெற்று, வைகாசியில் பிரம்மோற்சவ விழா நடத்தினான். குரு சாபத்தால் பேய் உருவம் பெற்ற சங்கு கர்ணன் என்பவன் முல்லைவன நாதரை மார்கழித் திருவாதிரையன்று வழிபட்டுப் பழைய உருவம் பெற்றான். தக்ஷ சாபம் நீங்க வேண்டிச் சந்திரன் வழிபட்டான். இன்றும் பங்குனி மாதப் பௌர்ணமியில் சந்திரனின் கிரணங்கள் இறைவன் மீது படுவதைக் காணலாம். கோவிலுக்கு எதிரில் உள்ளதும்,காமதேனுவின் பாலால் ஏற்பட்டதுமான பால் குளத்தில் சிவராத்திரியன்று தீர்த்தவாரி நடைபெறுகிறது. ஊருக்குத் தென்மேற்கிலுள்ள பிரம தீர்த்தத்தில் நடராஜப்பெருமான் மார்கழித் திருவாதிரையிலும் முள்ளிவாய்,விருத்த காவேரி என்று அழைக்கப்படும் வெட்டாற்றின் படித்துறையில் வைகாசி விசாகத்தில்  தீர்த்தவாரியும்  நடைபெறுகிறது.

2. அவளிவநல்லூர்: 

பஞ்சாரண்யத் தலங்களுள்  இரண்டாவதாகத் திகழும் இத்தலத்திற்குக் கும்பகோணத்திலிருந்தும் தஞ்சாவூரிலிருந்தும் பேருந்து வசதிகள் உள்ளன. தஞ்சை - நீடாமங்கலம் வழியிலுள்ள அம்மாபேட்டைக்கு 6 கி.மீ. தொலைவிலும், கும்பகோணம்- நீடாமங்கலம் வழியிலுள்ள வெட்டாற்றுப் பாலத்திலிருந்து  8 கி.மீ. தொலைவிலும் இத்தலம் அமைந்துள்ளது. சாட்சிநாதபுரம், புல்லாரண்யம், பாதிரிவனம் ஆகிய பெயர்கள்  இத்தலத்திற்கு உண்டு. இரண்டு ப்ராகாரங்களுடன் கூடிய இக்கோயிலுக்கு ராஜ கோபுரம் இல்லை. வெளிப் ப்ராகாரத்தில், அம்பாள் சன்னதி, வசந்த மண்டபம், மடைப்பள்ளி ஆகியன உள்ளன. மூலவருக்கு சாக்ஷி நாதர், பாதிரிவனேச்வரர் , தம்பரிசுடையார் ஆகிய பெயர்கள் வழங்கப்படுகின்றன. கர்ப்ப க்ருகத்தில்   சுயம்புவாகக் காட்சி அளிக்கும் மூலவருக்குப் பின்னர் உமாதேவியோடு ரிஷப சகிதராக சாக்ஷி சொன்ன கோலத்தில் பெருமான் அருட் காட்சி வழங்குகின்றான். சௌந்தர நாயகி என்றும் அழகம்மை என்றும் வழங்கப்படும் அம்பிகை தெற்கு நோக்கியவாறு தனிச் சன்னதி கொண்டு விளங்குகிறாள். சுவாமியின் உட்ப்ராகாரத்தில் கணபதி, நால்வர், கண்வர், வீரபத்திரர், சப்த கன்னியர் , அறுபத்து மூவர் , ஆறுமுகர், கஜலக்ஷ்மி, சண்டேசர், ஆனந்த சபேசர், விஸ்வநாதர்,விசாலாக்ஷி, சூரியன், பைரவர், நவக்கிரகங்கள் ஆகிய மூர்த்தங்களையும், தேவ கோஷ்ட மூர்த்தங்களையும் தரிசிக்கிறோம்.

கோவிலுக்கு எதிரிலுள்ள சிவபுஷ்கரணி தீரா நோய்களையும் தீர்க்க வல்லது. தை அமாவாசை யன்று சாக்ஷிநாத சுவாமி பரிவாரங்களோடு எழுந்தருளி தீர்த்தம் கொடுக்கும்போது, இத்தீர்த்தத்தில் ஏராளமானோர்  நீராடுவர்.  பாதிரி மரத்தடியில் பெருமான் ஸ்வயம்பு மூர்த்தியாகத் தோன்றியதால் ஸ்தல விருக்ஷம் பாதிரியாகத் திகழ்கிறது.

பிரமனும் சூரியனும்,அகத்திய முனிவரும்  வழிபட்ட தலம் இது. வராக வடிவம் கொண்ட திருமால் இப்பெருமானை வழிபட்டுப் பேறு பெற்றார். இத்தலத்து சிவாசார்யாரின் இரு பெண்களுள் மூத்தவளை மணந்த சம்புபாதசர்மா என்பவர்,காசி யாத்திரைக்குச் சென்று திரும்பியபோது, தன் மனைவி நோயுற்றுத் தன் கண் பார்வையையும் உடல் அழகையும் இழந்தாள். ஆகவே, சம்புபாதர்  அவளது தங்கையைச் சுட்டிக்காட்டி அவளே தனது மனைவி என்று பொய் உரைத்தார். மூத்தவளோ, கலங்கியவளாக இறைவனை அடைக்கலம் அடைந்து முறையிட்டாள் அப்போது சிவபெருமான் உமா தேவியோடு எழுந்தருளி, " நீ மணம் செய்துகொண்டவள் நீ சொல்வதுபோல் அல்ல. அவள் இவளே " என்று மூத்த சகோதரியைச் சுட்டிக்காட்டி சாக்ஷி சொன்னபடியால் ஊரின் பெயர்  அவள் இவள் நல்லூர் என்றும் சுவாமிக்கு சாக்ஷிநாதர் என்றும் பெயர்கள் ஏற்பட்டன. சம்புசர்மாவும் தனது பிழைக்காக இறைவனிடம் மன்னிப்பு வேண்டியவராகத் தனது மனைவியோடு திருக்குளத்தில் நீராடி எழுந்தபோது, அப்பெண் தனது இழந்த கண் பார்வையைப் பெற்றதோடு, உடல் வனப்பும் பெற்றாள்.

அவளிவநல்லூர்ப் பெருமானைத் திருஞானசம்பந்தரும் திருநாவுக்கரசரும் தேவாரப்பதிகங்களால் போற்றியுள்ளனர். அப்பர் பெருமானது ஒரு பதிகத்தில் கயிலை மலையைப் பெயர்க்க முயன்ற இராவணனுக்கும் இரங்கி அருள் புரிந்த திறத்தைப் பாடல் தோறும் பரவியுள்ளது அறிந்து மகிழத்தக்கது.

" ஏனமாய் இடந்த மாலும்  எழில் தரும் முளரியானும்
ஞானம் தான் உடையராகி நன்மையை அறிய மாட்டார்
சேனந்தான் இல்லா அரக்கன் செழு வரை எடுக்க ஊன்றி
ஆனந்த அருள்கள் செய்தார் அவளிவனல்லூராரே"

3. அரித்துவார மங்கலம் {அரதைப் பெரும் பாழி } :

பிரமனும் திருமாலும் தமக்குள் யார் உயர்ந்தவர் என்று சண்டையிடும்போது அவர்களுக்கு முன்னர் சிவபெருமான் ஜோதிப் பிழம்பாகத் தோன்றி, "யார் இதன் அடியையும் முடியையும் காண்கிறாரோ அவரே பெரியவர்"  என்று கூறவே, பிரமன் முடிதேடியவராக அன்ன வடிவில் உயரப் பறந்தார். திருமாலோ வராக அவதாரம் கொண்டு பூமியைக் குடைந்து செல்வாராயினார். எவ்வளவு காலமாகியும் இருவராலும் அடி-முடி காண முடியவில்லை. தமது இயலாமையை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டி மீண்டும் பூமிக்குமேல் ஹரி வந்த இடமே, இந்த ஹரித்வார மங்கலம். தனது தோல்வியை ஒப்புக் கொண்டதன் அடையாளமாகத் தன் வராக வடிவின் கொம்புகளை வராகமூர்த்தியானவர்  இறைவனுக்குச் சமர்ப்பிக்க, அதனை சிவபிரான் தனது மார்பில் அணிந்தார். இந்நிகழ்ச்சிக்கு அடையாளமாக மூலவருக்கு முன்னர் ஒரு பெரிய பள்ளம்  இருப்பதை இன்றும் காணலாம். திருஞானசம்பந்தரால் பாடப்பெற்ற இத்தலத்தைக் கும்பகோணம், தஞ்சாவூர் ஆகிய ஊர்களிலிருந்து பேருந்து மூலம் அடையலாம். குடந்தையிலிருந்து இத்தலம் சுமார் 20 கி. மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. வன்னி வனமாக இருந்ததால் வன்னி மரம்  ஸ்தல வ்ருக்ஷமாக இருக்கிறது. பஞ்சாரண்யத் தலங்களுள் இது மூன்றாவது தலம்.

 கிழக்கு நோக்கிய சுவாமி சன்னதிக்கு நேராக ராஜஜோபுரம் எழிலுடன் விளங்குகியது. அலங்காரவல்லி அம்பாளும் கிழக்கு நோக்கி எழுந்தருளியுள்ளாள். அந்த சன்னதி எதிரில் ஸ்தல விருக்ஷமான வன்னி மரம உள்ளது. ஸ்தலவிருக்ஷ மேடையில் விநாயகரைத் தரிசிக்கிறோம். பிராகார வலம் வரும் போது கணபதி,சோமாஸ்கந்தர் , சண்டிகேஸ்வரர் சன்னதிகளையும் தரிசனம் செய்கிறோம். சுவாமி பிராகார கோஷ்டங்களில் தக்ஷிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர்,பிரமன் ஆகிய மூர்த்திகளைக் காண்கிறோம். கர்ப்பக் க்ருகத்தில் ஸ்வயம்புவாகக் காட்சி அளிக்கிறார். பாதாள வரதர்.
ராஜகோபுரத்தை ஒட்டிய  மண்டபத்தில் பிள்ளையார், காசி விஸ்வநாதர், விசாலாக்ஷி, சூரியன், சந்திரன்,பைரவர், சம்பந்தர்,சுந்தரர்  ஆகிய மூர்த்தங்களையும் தரிசிக்கலாம்.

" வரி அரா என்பு அணி மார்பினர் நீர் மல்கும்
   எரி அராவும் சடை மேல் பிறை ஏற்றவர்
   கரிய மாலோடு அயன் காண்பரிதாகிய
  பெரியர்  கோயில் அரதைப் பெரும்பாழியே. "
                                                       --- சம்பந்தர் தேவாரம்

4. ஆலங்குடி ( திரு இரும்பூளை) :

கும்பகோணத்திலிருந்து மன்னார்குடி செல்லும் வழியிலுள்ள இத்தலத்தை , நீடாமங்கலத்திலிருந்தும் (18 கி.மீ.) அடையலாம். பஞ்சாரண்யங்கள் ஐந்தில் நான்காகத் திகழும் இத்தலம், திருஞானசம்பந்தரால் பாடப் பெற்றது. காசி ஆரண்யம் என்பது இதன் வட மொழிப்பெயர் ஆகும். திருப்பாற்கடலைத் தேவர்களும் அசுரர்களும் கடைந்தபோது எழுந்த ஆல கால விஷத்தை சிவபெருமான் உகந்து பருகித் தன் கண்டத்தில் வைத்து, அகில உலகங்களையும் காத்ததால் ஆலம் குடித்தவனாக ஆனான். உலக வழக்கில் அவனை ஆலங்குடியான் (ஆலங்குடியைச் சேர்ந்தவன் என்ற பொருளில்) என்று மக்கள் அழைக்கிறார்களே என்று சிலேடையாகக் காளமேகப்புலவர் பாடி, அவ்வாறு அவன் ஆலம் குடிக்காவிட்டால் அனைத்து உயிர்களும் மாயந்திருக்க வேண்டியிருக்கும் அல்லவா என்று வினவுகிறார். அப்பொருள் நயம்  மிகுந்த பாடலைக் காண்போம்:

" ஆலங்குடியானை ஆலாலம் உண்டானை
   ஆலங்குடியான் எனு ஆர் சொன்னார்  -- ஆலம்
   குடியானே யாகில் குவலயத்தோர் எல்லாம்
   மடியாரோ மண் மீதினில்."

அழகிய ஐந்து நிலை ராஜ கோபுரத்தைக் கொண்ட இத திருக்கோயில் கிழக்கு நோக்கியது. கோபுர வாயிலில் கலங்காமல் காத்த கணபதியைத் தொழுதவாறே, உள்ளே நுழைகிறோம். ஸ்வாமிக்குக் காசியாரண்யேச்வரர்  என்றும் ஆபத்சகாயேச்வரர் என்றும் இரும்பூளை நாதர் என்றும் பெயர்கள் வழங்கப்படுகின்றன. அம்பிகை, ஏலவார் குழலி என்ற திருநாமத்துடன் தெற்கு நோக்கிய சன்னதி கொண்டுள்ளாள். இது குரு பரிகாரத்  தலமாகக் கருதப்படுகிறது. தட்சிணாமூர்த்தியை சிறப்பு மூர்த்தியாகப் பக்தர்கள் வழிபடுகிறார்கள்.

கஜமுகாசுரனால் தேவர்களுக்கு வந்த ஆபத்தை நீக்கி அவர்களைக் காத்தபடியால், விநாயகப்பெருமான், கலங்காமல் காத்த கணபதி எனப்படுகிறார். அம்பிகை தவம்  செய்து இறைவனை மணந்ததால்  அந்த இடம்   திருமணமங்கலம் எனப்படுகிறது. அத்திருமணத்தைக் காண வந்த திருமால்,பிரமன், லக்ஷ்மி, சாஸ்தா, அஷ்டதிக் பாலகர்கள், வீரபத்திரர், கருடன் ஆகியோர் தத்தம் பெயரில் இலிங்கம் நிறுவி வழிபட்டுள்ளனர். முசுகுந்தன், சுவாசனன் ஆகியோரும்  பூசித்துள்ளனர்.  சுந்தரர் இங்கு வந்தபோது வெட்டாற்றில் ஒடக்காரனாக வந்து சிவபெருமான் அருளியதாகச் செவிவழிச் செய்தி குறிப்பிடுகிறது.

திருமாளிகைப்பத்தியில் சூரியன்,சுந்தரர், நால்வர், ஆகிய மூர்த்திகளும், சூரியேசர் , சோமேசர் , குருமோக்ஷேச்வரர் , சப்தரிஷிநாதர், விஷ்ணுநாதர் , பிரமநாதர், ஆகிய இலிங்கங்களும் தரிசனம் தருகின்றனர். அதோடு, விஸ்வநாதர்,விசாலாக்ஷி, அகஸ்தியர், ஆக்ஞா  கணபதி, சோமாஸ்கந்தர், நின்ற கணபதி, சந்திர சேகரர், வள்ளி  தெய்வானை சமேத சுப்பிரமணியர், சப்த மாதாக்கள், சண்டேசர், கஜலக்ஷ்மி , நவக்கிரகங்கள் ஆகிய மூர்த்திகள் உள்ளனர்.சபாநாதர் சன்னதியை அடுத்து, உற்சவ தக்ஷிணாமூர்த்தியைத் தரிசிக்கிறோம். கீழ்ப்புறம் உள்ள திருமாளிகைப்பத்தியில் பைரவர், சந்திரன் ஆகியோர் தரிசனம் தருகின்றனர். மூலவர் ஆபத்சகாயரின் தென்புறக் கோஷ்டத்தில் அழகும் ஞானமுமே வடிவாகத்  தக்ஷிணாமூர்த்தி பகவான் காக்ஷி அளிக்கிறார். மேற்புற கோஷ்டத்தில் லிங்கோத்பவரும், வடபுறம் பிரமனும் துர்க்கையும் எழுந்தருளியுள்ளார்கள்.  வெளியில் சுக்கிரவார அம்மன் சன்னதி , பள்ளியறை ஆகியன உள்ளன.

அடியார்களை நோக்கி வினவுவதாகத் திருஞானசம்பந்தர் இத்தலத்தில் அருளிய திருப்பதிகம் சிறப்பு வாய்ந்தது: இரும்பூளை ஈசன் எதற்காகக் காட்டில் ஆடுகிறான் என்று கேட்பதாக அமையும்  பாடலைக் காண்போம்:

" தொழலார் கழலே தொழும் தொண்டர்கள் சொல்லீர்
   குழலார் மொழிக் கோல்வளையோடு உடன் ஆகி
   எழிலார் இரும்பூளை இடம் கொண்ட ஈசன்
   கழலான் கரி கானிடை ஆடும் கருத்தே."

5. திருக்கொள்ளம்பூதூர் :

பஞ்சாரண்யத் தலங்களுள் ஐந்தாவதான வில்வாரண்யம் எனப்படும் இத்தலம், கொரடாச்சேரியிலிருந்து செல்லூர் வழியாகவும், கும்பகோணம் மற்றும் திருவாரூரிலிருந்து வரும்போது குடவாசல்,ஓகை வழியாக செல்லூர் வழியாகவும் அடைதற்குரியது.முள்ளியாறு என்றும் அகஸ்திய காவேரி என்றும் கூறப்படும் வெட்டாற்றின் கரையில் உள்ளது. ஆற்றின் மறு கரையில் நம்பர் கோயில் உள்ளது. திருஞானசம்பந்தர் இந்த ஊருக்கு எழுந்தருளியபோது ஆற்றில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்தோடியதால் ஓடம்  விடுவோரைக் காணாது , தனது நாவையே ஒடமெனக் கொண்டு மறுகரையில் உள்ள கொள்ளம்பூதூர்ப் பெருமானைப் பாடினார். ஓடம்  தானாகவே தொண்டகளுடன் மறுகரையை அடைந்தது.

கொட்டமே கமழும் கொள்ளம்பூதூர்
நட்டம்  ஆடிய நம்பனை உள்கச்
செல்ல உந்துக சிந்தையார் தொழ
நல்குமாறு அருள் நம்பனே

என்பது அப்பதிகத்தின் முதல் பாடல்.

இத்தலம், வில்வவனம், பிரம வனம், பஞ்சாக்ஷரபுரம், காண்டீபவனம், ஆகிய பெயர்களையும் கொண்டது. பாற்கடலில் அமுதம் கடைந்தபோது எழுந்த அமுதத் திவலைகள் இங்கு தெரித்து விழுந்து வில்வமரங்கள் ஆயின . குரு வடிவாய் சுவாமி பஞ்சாக்ஷர உபதேசம் செய்வதால் பஞ்சாக்ஷரபுரம் எனப்படுகிறது. காண்டீபனாகிய அர்ச்சுனன் தவமியற்றி, இத்தலம் என்பெயரை உடையதாக இருக்க வேண்டும் என வரம் வேண்டியதால், காண்டீப வனம் எனப்பட்டது.

முதல் வாயிலில் கோபுரம் இல்லாவிடினும்,இரண்டாவது வாயிலில் கோபுரம் உள்ளது. உள்ளே நுழைந்தவுடன் விநாயகர், வசந்த மண்டபம் ஆகியவற்றைக் காண்கிறோம். அடுத்த கோபுர  வாயிலில் பொய்யாக் கணபதியும் தண்டபாணியும் காட்சி அளிக்கின்றனர். பிராகாரத்தில் மடைப்பள்ளி, ஆதி வில்வ விருக்ஷம், வலம்புரி விநாயகர்,சோமாஸ்கந்தர், பஞ்சலிங்கம், முருகப்பெருமான், கஜலக்ஷ்மி, பைரவர்,பள்ளியறை, நவக்கிரகங்கள் ஆகியவற்றைத் தரிசித்துவிட்டு, நடுமண்டபத்தில் உற்சவ மூர்த்திகளையும் அருகில் சௌந்தர நாயகி சன்னதியும் அமைந்திருக்கக் காண்கிறோம். கல்வெட்டுக்களில் பெருமான் , கொள்ளம்பூதூர் உடையார் என்றும் தேவியார், அழகிய நாச்சியார் என்றும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

கோவிலுக்கு முன்புறம் உள்ள பிரம தீர்த்தம் , பிரமனால் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இதில் தை வெள்ளிகளில் நீராடுவர். கோயிலுக்கு வடப்புறம் உள்ள அர்ஜுன தீர்த்தத்தில் பங்குனிப் பௌர்ணமியில் நீராடினால்  நற்பயன்களை அடையலாம். அகத்தியர் தோற்றுவித்த அகத்திய தீர்த்தத்தில் கார்த்திகை சோம வாரங்களில் நீராடி தோஷங்கள் நீங்கப்   பெறலாம்.   வெட்டாற்றை ஒடம்போக்கி ஆறு எனவும் வழங்குவர்.

இத்தலத்தில் இறப்பவர்களுக்கு வில்வவனேசர் அம்பிகையோடு எழுந்தருளி, வலது செவியில் பஞ்சாக்ஷர உபதேசம் செய்து முக்தி அளிப்பதாகப் புராணம் கூறுகிறது. விநாயகர், கங்கை, காவேரி, சாண்டில்யர், ஆதிசேஷன், இடைக்காடர், வரகுணபாண்டியர், கோச்செங்கட்சோழர்,பிருகு முனிவர், காச்யபர், மார்கண்டேயர், கண்வர்,வசிஷ்டர், வாமதேவர் ஆகியோரும் பூஜித்துள்ளனர். பன்றியாகப் பிறந்த அந்தணன் ஒருவன் இங்கு வந்து அகத்திய தீர்த்தத்தில் மூழ்கி, தேவ வடிவம் பெற்று முக்தி அடைந்தான். வழிப்பறி செய்த வேடன் ஒருவன், நல்வினைப்பயனால் இங்கு வந்து, பிரம தீர்த்தத்தில் சிவராத்திரியன்று நீராடி முக்தி வரம் பெற்றான். இவ்வாறு இங்கு வந்து நீராடி இறைவனைத் தரிசிப்போர் காசிக்குச் சென்று கங்கையில் நீராடிய பலனைப் பெறுவர்.

இத்தலத்தில் ஓடத்  திருவிழா ஐப்பசி மாதம் அமாவாசைக்கு மறுநாள் நடைபெறுகிறது. திருஞானசம்பந்தர் அடியார்களுடன் ஆற்றின் மறுகரையிலிருந்து பதிகம் பாடிக்கொண்டே ஓடத்தில் ஏறி இக்கரைக்கு வரும் காட்சியும் மேலவாயிலில் ரிஷபாரூடராகப் பெருமான் அவருக்கும் மற்ற அடியார்களுக்கும் தரிசனம் கொடுக்கும் காட்சியும்   மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்று வருகிறது.

பஞ்சாரண்யத்தலங்கள் இகபர நலன்கள் எல்லாவற்றையும் வழங்குபவை. யாத்திரை செய்யும் அடியார்கள்  மனம் ஒன்றி வழிபடுவதுடன்  ஆலய வளர்ச்சிக்கும் , ஆலய சிப்பந்திகளின் நலனுக்கும் தங்களால் இயன்ற அளவில் உதவினால் பெரிய சிவபுண்ணியமாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை.
  

கும்பாபிஷேகக் காட்சிகள்

கும்பாபிஷேகம் என்றவுடன், ஆலய கும்பங்களின்மீது புனித நீர் ஊற்றப்படுவதே நினைவுக்கு வரும்.  அண்மையில் நல்லூர் என்ற பாடல் பெற்ற தலத்தில் நடைபெற்ற கும்பாபிஷேக நிகழ்ச்சியின் போது ஒரு சிவாச்சாரியார் கூறிய விளக்கம் சற்று வித்தியாசமாகச் சிந்திக்க வைத்தது.
அப்பெரியவர் சொன்னார்:  " கும்பாபிஷேகம் என்றால் கும்பத்துக்கு செய்யப்படும் அபிஷேகம் என்பது மட்டும் அர்த்தம் இல்லை. கும்பித்தல் என்றால் சேர்தல் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இவ்வைபவத்தின் போது ஆயிரக்கணக்கான அடியார்களின் கைகள் சேர்ந்து தலைமீது கூப்புகின்றன. பல புண்ணிய தீர்த்தங்களிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட நீர் கும்பத்தின்மீதும்  மூர்த்திகளின் மீதும் ஒருசேர அபிஷேகிக்கப்படுகின்றது. மனங்களும் கைகளும் சேர்ந்து கும்பிக்கின்ற  அற்புதமான வைபவம் இது.  அதையே பெருமான் அபிஷேகமாகவும் ஆராதனையாகவும் ஏற்கிறான் .  "

கும்பித்தல் என்பதற்கு இவ்வாறு பல பொருள்கள் இருக்கக்கூடும். அதிலிருந்துதான் கும்பிடுதல் என்ற சொல்லும் வந்திருக்கலாம். இப்படிச் சேர்ந்த பொருள் கும்பி, கும்பம் என்றெல்லாம்  ஆவது இருக்கட்டும். சாக்கடையில் சேர்ந்த மண்ணைக்கூட கும்பி என்பார்கள். அதே நேரத்தில்   " நின் மலரடிக்கே கூவிடுவாய்; கும்பிக்கே இடுவாய்.." என வரும் திருவாசகத் தொடரில் கும்பி என்றால் நரகம் என்று பொருள் காண்கிறது தருமை ஆதீனத் திருவாசக உரை. அனைவரது கும்பிடுதலுக்கும் புகலிடமான  மலரடிக்கே வருக என்று கூவி அருளி அக்கும்பிக்கே இடுவாயாக என்று வேண்டுவதாகவும் பொருள் கொள்ள ஏதுவாகிறது. கும்பித்த அடியேனை நரகத்தில் இடர்ப்பட விடுவாயோ என்ற கேள்வியாகவும் பொருள் காண்பர்.

நல்லூர்  என்னும் சிறந்த சிவ ஸ்தலத்தில்  திருப்பணிகள் நிறைவேறி, மகாகும்பாபிஷேகம் மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது. காளஹஸ்தி போன்ற ஸ்தலங்களை தக்ஷிண கைலாசம் என்பார்கள். ஆனால் தேவாரத்தில் நல்லூரைக் கயிலைக்கு இணையாக வைத்துப் போற்றியிருப்பதை, " வட பால் கயிலையும் தென்பால் நல்லூரும் அவர் வாழ் பதியே" என்று அப்பர் சுவாமிகளின் திருப்பதிகத்தால் அறியலாம். பாண்டவர்களின் தாயான குந்தி தேவிக்காக சுவாமி ஏழு கடல்களையும் வரவழைத்த பெருமையை உடையது. கும்பகோணத்திற்கு முன்பாகவே மாசி மக ஸ்நான விசேஷத்தைப் பெற்றதும் இந்த நல்லூர் தான்.

அகஸ்தியருக்காகக் கல்யாணக் காட்சி காட்டிய கல்யாண சுந்தர மூர்த்தியின் சன்னதி மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. மூலவர் ஸ்வயம்பு மூர்த்தி. பின்னால்  சுதை வடிவில் உமா மகேஸ்வரர்கள் காட்சி அளிக்கிறார்கள். கர்பக் கிருகம் மாடக்கோயில் மீது  அமைந்துள்ளது. கோச்செங்கட் சோழ நாயனார் கட்டியது. மூலஸ்தான விமானத்தின் கம்பீரமும் அழகும் நம்மை வியக்க வைக்கின்றன. அதிலுள்ள பெரிய வடிவிலுள்ள தக்ஷிணாமூர்த்தி, நரசிம்ஹர்  ஆகிய மூர்த்திகள் நம்மைப் பெரிதும் கவர்கின்றன. மாடக் கோயில் படிகளை ஏறும்போது முதலில்  கைலாச கணபதியைத்  தரிசிக்கிறோம்.

அருகிலுள்ள திருச்சத்திமுற்றத்தை வழிபட்ட திருநாவுக்கரசர்  வேண்டியபடியே, அவரை இறைவன் நல்லூருக்கு வா என்று அழைத்து, அவரது சிரத்தின் மீது பாத மலர் சூட்டினான். இன்றும் சுவாமி சன்னதியில் தரிசனத்திற்காக வரும் பக்தர்களுக்கு, இறைவனது பாதுகையை சிரத்தில் வைத்துப் பிரசாதம் வழங்குகிறார்கள். கிடைத்தற்கரிய இப் பாக்கியத்தை எல்லோரும் பெற வேண்டும்.
  
வெளிப்பிராகாரத்தில் தனி சன்னதி கொண்டு வேண்டும் வரம் அருளும் காளி தேவியை தரிசித்து வேண்டுதல்களை செலுத்துகிறார்கள்.  மாடக் கோயிலில் கிரிசுந்தரி என்ற பெயருடன்  அம்பாள்  தரிசனம் தருகிறாள்.

சம்பந்தர்,அப்பர்  ஆகியோரது தேவாரத் திருப்பதிகங்களை உடையது இத்தலம். அமர்நீதி நாயனாரது அன்பை சோதிக்க இறைவனே நேரில் எழுந்தருளி, அடியவரின் பக்தியை உலகறிய வைத்தான். நாயனாரது மடம் கோவிலுக்கு வெளியில் அமைந்துள்ளது.

1991 ம் ஆண்டு நடைபெற்ற கும்பாபிஷேகத்திற்குப் பிறகு, சரியாக 12  ஆண்டுகள் ஆனபிறகு இக்கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றுள்ளது பாராட்டப் பட வேண்டியது. இங்கிருந்து வெளியூர்களில் வேலை நிமித்தமாகக் குடியேறியவர்கள், தங்கள் ஊரில் நடைபெறும் இந்த வைபவத்திற்காகத் தங்களாலான எல்லா உதவிகளையும் செய்ததோடு, நேரில் வந்து கலந்துகொண்டு அருள் பெற்றார்கள். இது மற்ற கிராமங்களிலும் அவசியம் பின்பற்றப் பட  வேண்டிய ஒன்றாகும். எக்காரணம் கொண்டும் தங்களது சொந்த ஊர் கோயில்களைப் புறக்கணிக்காமல் அவற்றின் வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக நிற்கும் நல்லூர் வாசிகளைப் பார்த்தால் பெருமையாக இருக்கிறது. அவர்களுக்கு சிவக்ருபை கிட்டும் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை. இதில் மற்றொரு விஷயத்தையும் குறிப்பிட வேண்டும். இந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர் இல்லாவிடினும் இதன் பெருமைகளை அறிந்த சென்னை அன்பர் ஒருவர் இங்கு ஒரு கட்டிடம் கட்டி அதில் அன்னதானம் செய்தது மிகவும் பாராட்டத் தக்கது. மற்றொரு அன்பர் ,கோயில் மதில்கள் ,சன்னதிகள் ஆகியவற்றை அழகுற வர்ணம் பூசித் தந்துள்ளார். 100  வருஷங்கள் முன்பு கொடிமரத்தை அமைத்துக் கொடுத்த ஒரு குடும்பத்தின் வாரிசுகள் ,  அந்தக் கொடிமரம் பழுதாகிவிடவே, புதிய மரத்தை நிறுவி, அதற்குச் செப்புத் தகடுகளைப் பொருத்தியுள்ளார்கள் என்பதும் மற்ற ஊர்க்காரர்களுக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைய வேண்டும். 

யாகசாலையையும் மிகச் சிறப்பாக அமைத்திருந்தார்கள். சுவாமி, அம்பாள், காளி தேவி ஆகிய மூன்று பிரதான மூர்த்திகளுக்கும் தனித்தனியே ஒன்பது குண்டங்கள் அமைக்கப்பட்டு ஆறு கால பூஜைகள் செய்யப்பட்டன. திருவாவடுதுறை ஆதீனக் கோயில் ஆதலால் மரபு மாறாமல் இவை  நடத்தப் பெற்றன. மகா சந்நிதானமும் யாக சாலைக்கு எழுந்தருளி தரிசனம் செய்தார்கள். வந்திருந்த ஆயிரக்கணக்கான சேவார்த்திகளுக்கும் ஆங்காங்கே அன்ன தானம் நடைபெற்றது கண்கொள்ளாக் காட்சி ஆகும். அதிக பஸ் வசதி இல்லாத கிராமமாக இருந்தபோதிலும் பக்கத்துக் கிராம மக்கள் சாரிசாரியாகக் கால் நடையாகவே வந்து கும்பாபிஷேகத்தைத் தரிசித்தார்கள்.
கயிலை நாயகன் நல்லூரில் நடத்திக்கொண்ட வைபவம் அல்லவா! அவன் விருப்பமாக உறைவது வடக்கில் கயிலை மலையும் தெற்கில் நல்லூரும் என்று அப்பர் பெருமானும் பாடியிருக்கிறார். எனவே கயிலையில் நடந்த கும்பாபிஷேகமாகவே பாவித்து , நிறைந்த மனத்துடன்  அன்பர்கள் அனைவரும் அந்த "ஆனந்தத் தேன் உறையும் பொந்தைப் பரவி " இல்லம் திரும்பினர்.

நல்லூர்  கும்பாபிஷேகம் ஆன சில நாட்களிலேயே மூவலூரில் கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றது. மயிலாடுதுறை ரயிலடிக்கு மேற்கில் சுமார்  2 கி.மீ. தொலைவில் கும்பகோணத்திற்குச்  செல்லும் சாலையின்  அருகாமையில் உள்ளது மூவலூர் மார்கசகாயேசுவர சுவாமி ஆலயம். வழித்துணை நாதர் என்று இத்தலப் பெருமானைத் தமிழில் அழைப்பர். மங்கள நாயகியாகவும், சௌந்தர நாயகியாகவும் அம்பிகை இரு சன்னதிகள் கொண்டு அருட் காட்சி அளிக்கிறாள்.  அப்பர் தேவாரத்தில் இத்தலப் பெயர் குரிப்பிடப்பட்டதால் இது வைப்புத்தலமாக எண்ணப்படுகிறது. சம்பந்தர் இத்தலத்தை தரிசித்ததாகப் பெரிய புராணம் கூறுகிறது. ஆனால் அப்போது பாடிய பதிகம் தற்போது கிடைக்கவில்லை.

புன்னை மர நீழலில் பிரமன்,விஷ்ணு,ருத்ரன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளும் மார்கசகாயேச்வரப் பெருமானைப் பூசித்துள்ளனர். எனவே இவ்வூர் மூவரூர் என்று ஆகிப் பிற்காலத்தில் மூவலூர் என்று ஆயிற்று என்பர். நாகர்களில் தக்ஷகனும், வாசுகியும் பூஜித்த தலம். சோழ,பாண்டிய, விஜயநகர அரசர்கள் காலக் கல்வெட்டுக்களை உடையது.

மூவலூர் கும்பாபிஷேகத்திற்காக சுவாமிக்கும் அம்பாள்  இருவருக்குமாக மொத்தம் பதினைந்து குண்டங்களும் பரிவாரங்களுக்கான குண்டங்களும் அமைக்கப்பெற்று, நான்குகால பூஜைகள் விமரிசையாக நடைபெற்றன. உள்ளூர்வாசிகளும்  பிற அன்பர்களும் காட்டிய ஆர்வம் மகத்தானது. பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஆனவுடன் கும்பாபிஷேகம் செய்யப்படும் கோயில் இது.

ஆகம விதிப்படி பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை கும்பாபிஷேகம் செய்வதால் கோயிலை  நன்கு பராமரிக்க ஏதுவாகிறது. ஆலயப்  புனிதமும் காக்கப் படுகிறது. ஏராளமான ஆலயங்கள் ஐம்பது அறுபது ஆண்டுகள் ஆகியும் கும்பாபிஷேகம் செய்யப் படாததால் மரங்கள் முளைத்து, மிகப்பெரிய திருப்பணி செய்ய வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப் படுகிறன. இதைக் கவனத்தில் கொண்டு உரிய காலத்தில் கும்பாபிஷேகம் செய்ய எல்லோரும் முன்வரவேண்டும். இதனால் எல்லோருக்கும் இறைவழிபாட்டில் ஈடுபாடு அதிகரிக்கவும் சாத்தியமாகிறது.